Stadig tik, tik, tik die ure deur my
En tyd kronkel langsaam om my mondhoeke verby.

Beelde vervaag na ‘n dowwe skim
op die hosison my gedagtes die verte in.

Ek probeer roep en keer met stem
power,sag, onwillig getem

my wil, my bestaan, my menswees
‘n greintjie van eens my grote gees

wat oorwin het elke donker poel
in my weg geplaas met ‘n sekere doel

So geduldig sit ek en wag
vir die roep van die nag

wat wink met soete verleiding
na my ewige bevryding.