Ja, mens is besig met jou alledaagse bestaan en dan kom iets uit die bloute en klap mens se voete sommer so onder jou uit.  So vinnig dat jy daarna dink, “Het dit werklik gebeur?”

Gister met Vadersdag het ons ‘n familie byeenkoms in die kleine gehad, omdat al die kinders nie daar kon wees nie.  Ons het so lekker gesels en grappe gemaak en ek het gedink hoe geseënd ek is om deel van hierdie wonderlike familie te wees.  En glo my, hulle is wonderlik, partykeer vreemd, meestal luidrugtig maar oor die algemeen seker die spesiaalste mense op die planeet.

My ‘deelword’ van hierdie familie het gebeur toe ek agt maande oud was en deur hulle aangeneem was.  Van my rebelse tienerjare het ek altyd gewik en geweeg of ek my ma moet opspoor of nie.  Dan het ek sporadies voelers uitgesteek, maar altyd dit maar weer in die agterkop geskuif.  So, meer as ‘n jaar gelede het ek – met die hulp van ‘n Facebook vriendin – ‘n advertensie in die ‘ek soek’ van die huisgenoot geplaas.  Ek het geen terugvoer gekry nie en maar daarvan vergeet (maar altyd daar gaan loer of daar nie ‘n antwoord was of iemand wat na my soek nie).

Ek het ook op Facebook genoem dat ek my ma soek en gisteraand, na ons van die familie byeenkoms gekom het – kry ek ‘n boodskap.  Ek is jou ma se suster, kontak my met haar nommer.

Ek het toe vir haar ‘n sms gestuur en kort voor lank het sy my teruggeskakel.  Ek moes toe ontdek dat my ma deel was van ‘n gesin met ses kinders en dat die dame wat my gekontak het die enigste een is wat nog lewe. My biologiese ma is 14 jaar gelede oorlede!  Maar ek het nog broers en susters.  Voeg hulle by die wat ek reeds het, dan het ek in totaal 10 broers en susters.  Kan een mens nou so geseënd wees?!

Die dame wat my gekontak het is nie seker of my biologiese broers en susters weet van my nie, so nou begin die lang wag om te hoor of hulle my wil ontmoet of nie.  Ek is bang en opgewonde, alles in een!