na my skerm en besef ek het so lanklaas iets hier geskryf.  Die wêreld en sy dinge hou my so besig dat ek nie aandag kan gee aan dinge wat ek werklik geniet nie.

Ek was gister erg onhuts oor mense wat moan en groan oor die raskwessie van die twee modelle.  Op ‘n stadium het dit gelyk asof niemand gaan kla oor die tweede model nie, en toe het ek sommer ‘n epos vir die Human Rights Commission gestuur.  Of dit gaan help weet ek nie, maar een ding weet ek, ek het nie net gemoan nie, ek het darem iets gedoen al is dit iets kleins.

Ek haat dit dat rassisme alewig in ons keelgatte afgewurg word en die toppunt is wanneer die verlede oor-en-oor in stories, flieks, sepies en enige ander media op die voorgrond tree.

So het ek my naam nou die dag by ‘n ter plaatse DVD windkel verkrater toe ek ‘n Afrikaans (Yippieeee!!!) DVD raakloop genaamd ‘Skoonheid’.  Daar word egter nie veel van die storie op die agterkant van die houer vertel nie en ek gaan vra toe die dametjie of dit ‘n goeie storie is of “Is dit alweer die opgrawe van ou, dooie en vrot rassistiese en struggle koeie?”

Haar antwoord – saggies terwyl sy tersluiks loer na die dame langs my wat tien teen een deel was van die ‘struggle’ – “Nee tannie, dit gaan oor ‘n man wat op 40 besluit dat hy nie meer lief is vir sy vrou nie en nou eerder vir die ander span gaan bat.”

I rest my case!